(10 november 2011)
Paris? Hilton?

Wat hebben Paris Hilton en jij gemeen?
Behalve mooie blonde lokken denk ik
gelukkig (wat mij betreft) niet al te veel

Of toch? Zij is (en, begrijp me goed:
in haar geval vind ik dat juist prima)
net zo onbereikbaar als ik ooit
vreesde dat jij voor mij zou zijn:
'Way out of my league'

En nu... ik heb jou en jij hebt mij
en we houden van elkaar!
Mooier had ik het niet durven dromen
want: wat maak je mij gelukkig
Voor altijd is nu echt begonnen

Ons 'Paris' bleek (pour le weekend)
nogal lastig en zit nu in het vat en
van 't Hilton genieten we gewoon samen
zij het dan een stukje dichter bij huis

Als je dit leest heb je, daarvan ben ik zeker
een prachtige nieuwe stagedag beleefd
Je hebt geen idee hoe blij ik voor je ben...
Nu is het echter echt even tijd voor jezelf
Kom maar lekker lui met Lente mee!

'k kan bijna niet wachten - tot morgen...




(5 oktober 2011)
Hulp op afstand

Helpt het je wellicht te lezen
(zo mat en moegestreden)
dat allerfijnste droomprinses,
ik waanzinnig van je hou?

Lastig om op deze afstand
de schouder te zijn die ik
stil warm naast je liggend
zou willen zijn voor jou

Maar hé, ik vergis me sterk
als je niet even glimlacht
bij het lezen van mijn woorden
mijn stukje warmte in jouw kou




(29 september 2011)
Prinsen en prinsessen

Verdient niet iedere prinses
driemaal daags een dikke knuffel?

DONDERDAGOCHTEND: KNUF!
DONDERDAGMIDDAG: KNUF!
DONDERDAGAVOND: KNUF!

Zijn bergen zachte zoentjes
ooit genoeg voor een lieverd
zoals jij? Vast niet, maar
ik waag toch maar een poging:

ZACHT ZOENTJE - ZACHT ZOENTJE
ZACHT ZOENTJE - ZACHT ZOENTJE
ZACHT ZOENTJE - ZACHT ZOENTJE
ZACHT ZOENTJE - ZACHT ZOENTJE
ZACHT ZOENTJE - ZACHT ZOENTJE

Wow, wat is verliefd zijn heerlijk!
Wat is houden van toch mooi
en wat ben ik blij dat deze prins
een prinses verdient zoals jij




(27 september 2011)
Tweelingzusjes

Daar ga ik weer:
denkend aan jou
en aan wat zou kunnen zijn

"De kans op het krijgen van een meerling
wordt -zo heb ik begrepen- voornamelijk
via de kant van de moeder overgeërfd"

Jammer, want
héél stiekem vroeg ik mij af
hoe dat zou zijn: twee kleine meiden
(want meiskes, dát staat vast)

Twee schatten,
net zo mooi en slim als jij
met vast ook iets van hun papa

Lieve kleine dames in de dop,
huppelend, gehuld in roze
een bewijs van eindeloze liefde

liefde die ik voel voor jou:
dromend van jou
en van wat zou kunnen zijn




(26 september 2011)
Denken aan jou

Wat denk ik vaak aan jou
dacht ik vanmorgen
(toen ik aan je dacht)

Wat vind ik je toch lief
zuchtte ik vanmorgen diep
en wat weet ik nu al zeker
dat vanmiddag en vanavond
ik dit nog zo vaak denken zal

Wat hou ik toch van jou
dacht ik vanmorgen
(toen ik aan je dacht)




(21 september 2011)
Samen blozen

Zestig rozen
daaraan moest ik denken;
aan hoe ik zou blozen
als ik zoveel bloemen
van je krijgen zou

dus wellicht ook jij
daaraan moest ik denken;
als jij van mij
zo'n zee van roze
en een kusje kreeg

"Waar dan?"
hoor ik je denken, dus;
als jij aan je man
nou eens vroeg of hij
niet iets vergeten is?




(20 september 2011)
Als ik aan je denk (vrij naar Hannie Rouweler)

Als ik aan je denk, als ik chipolatapudding
eet, bitterkoekjes, gevulde chocolade
en roomsoesjes en vooral appeltaart

en ook als wij samen aan tafel zitten
en we drinken dan een glas rode wijn
en ik asperges op mijn bord zie liggen

dan bekruipt mij een gevoel dat ergens
onderin mijn voeten begint, naar boven
tintelt tot aan mijn buik en steeds dichterbij

dat warme plekje dat ik met jou op de bank
zo graag delen wil. Jij naast mij en tussen ons
niets anders dan al wat wij samen verlangen.




(19 september 2011)
Twee maanden

Te kunnen zeggen dat ik van je hou
uit te kunnen spreken wat ik voel
wat ik je influister te laten klinken
zoals ik het werkelijk bedoel

is heerlijk en twee maanden
wachten zoveel meer dan waard

Te weten dat ook jij met mij
datzelfde hebt maakt blij en warm
heel langzaam laat ik het bezinken
terwijl ik met graagte ons geluk omarm

zo fijn om na twee maanden
te kunnen zeggen wat ik steeds al wou




(2 september 2011)
Liefs van mij

Wellicht weet je het al,
want lees je dit pas later
maar:
het liefs voor vandaag
volgt nog.

Alleen niet hier.




(1 september 2011 - 's-ochtends vroeg)
Eeuwigheid (Bart Moeyaert)

Er zijn plekken
waar ik zonder glimlach
niet meer langs kan.
Ooit is daar een grap
verteld, een kus geroofd,
iets voor het eerst gedacht.
Ter hoogte van mijn oor,
bijvoorbeeld,
heb jij me op een nacht
beloofd dat eeuwigheid
een leugen is, maar dat het
daarom tussen ons niet
minder lang gaat duren.
Meer woorden waren er
niet nodig – een mond
spreekt van zichzelf al mooi
en huid heeft een geheugen.
Jij blijft mijn hals, mijn navel,
mijn holte van mijn knie
voor altijd bij.
Zonder glimlach kan ik
aan geen plek voorbij.




(31 augustus 2011)
Voor jou (vrij naar Hans Warren)

Ben jij het die dit leest? Heb je net
je zonnebril afgezet, en vallen nu
je blonde lokken warm langs je gezicht?
Slaat het licht van deze pagina
op in de goudspikkels van je ogen,
glimlach je gelukkig, nu je merkt
dat ik dit weet, en breng je ook
je zachte lippen zo dicht bij de woorden
da het lijkt of je ze gaat kussen?
Breng je, toch even onzeker, je vinger van het scherm
naar je lichaam, als zou je voelen zo mijn liefde
tegen je borst, waar het ritselt
door het bonzen van je hart?
Ben je nòg mooier nu, kijk je door het raam?
Wees gerust: dit is werkelijk voor jou geschreven.




(30 augustus 2011 - 's-avonds laat)
Waar ben ik?

Net binnen en ik voel mij vreemd. Eigenlijk was de laatste tijd jouw huis stiekem mijn thuis. Nu zit ik
hier tussen alles wat mij bekend is en toch mis ik iets - gek hoe snel zoiets nieuws (jij dus!) went en
tot een wezenlijk en gelukzalig deel van je bestaan wordt. 't Zal, denk ik, jouw zachte adem op mijn huid
zijn waarvan ik tekort kom. Of wellicht mis ik de vreselijk lieve dingen die je soms ineens kunt zeggen en
waar ik dan quasi onverschillig op reageer ook al smelt ik diep van binnen en maakt mijn hart een blij
sprongetje. Ik mis mijn godin aan mijn zijde. Gelukkig maar dat ik morgen mijn kindertjes weer zie en
zalig met hen kan genieten en alle aandacht kan schenken die ze verdienen van hun papa.

En wij? Wij zien elkaar snel weer... Hmmm! Daar ga ik dan maar van dromen :)




(30 augustus 2011)
In het park

Door het park gewandeld en hier
blijven staan

waarom, nou ja, we weten van elkaar
waarom, allebei denken we: jij
jij bent het

hier blijven staan om die ander
aan te kijken, te kussen.